Voor ondersteuning, begeleiding of gewoon om even kennis maken?
Adres huisnummer
Gemeente

Over ons
Wie zijn wij en wat drijft ons?
Ineke
"De weg naar het ontdekken van mijn verleden is lang nog niet afgelopen, maar met de liefde van mijn gezin en de steun van mijn dochters voel ik me gesterkt. Ik blijf hopen dat ik op een dag de antwoorden vind die ik zoek, en dat ik het verleden niet alleen kan begrijpen, maar ook kan omarmen als een belangrijk deel van wie ik ben."
In de jaren ‘65 ben ik geboren in India meer bepaald het toenmalige Madras nu gekend als Chennai. Ineke, is de roepnaam die me werd gegeven toen ik op mijn 4.5j toekwam in België. Ik stapte noodgedwongen in een nieuw leven vol mogelijkheden.
Tal van nieuwe kansen om te groeien: ik werd blootgesteld aan een culturele verrijking met verschillende culturen, tradities en waarden, wat mijn wereldbeeld naarmate ouder worden heeft doen verbreden en mijn begrip van diversiteit heeft doen vergroten. Het onderwijs dat me werd aangeleerd gaf me dan weer mogelijkheden en toegang om betere onderwijsmogelijkheden te krijgen hier als in India, wat op zich geleid heeft tot sociale verantwoordelijkheid in zowel persoonlijke als professionele groei.
De rode draad doorheen mijn leven richt zich grotendeels om zorg voor anderen te kunnen dragen, als psychiatrisch verpleegkundige probeer ik zo professioneel mogelijk mijn carrière na te streven op verschillende gebieden. Een volgend belangrijk aspect dat meespeelde was en is nog steeds identiteitsontwikkeling. Het proces van het ontdekken van je afkomst. Het heeft me geholpen bij het vormen van mijn identiteit en het beter leren begrijpen van mijn plaats in de wereld. Eveneens heeft ook mijn achtergrond me geïnspireerd om me in te zetten voor sociale rechtvaardigheid en het welzijn van anderen, evenzeer ook binnen adoptie.
Al deze ervaringen en zoveel meer hebben me gevormd en ja net als zovelen draag ook ik een rugzak vol emoties met me mee. Het is een complexe mix van gevoelens: verdriet om wat ik niet heb gekend, boosheid over de omstandigheden die me hier hebben gebracht, twijfels over mijn identiteit, en een diepgaande eenzaamheid. Ondanks deze uitdagingen is er altijd een sprankje hoop in mij blijven bestaan, een verlangen om de draad van mijn verleden weer op te pakken.
Ik ben geboren in België in 1990 en begon mijn loopbaan in de toeristische sector, waar ik enkele jaren werkte als air hostess. Toch groeide gaandeweg het verlangen om me verder te verdiepen in mens en maatschappij. Dat bracht me ertoe om terug te gaan studeren. Vanuit een diepe interesse in andere culturen koos ik voor een master in sociale en culturele antropologie.
Die interesse is zeker niet toevallig: ik ben opgegroeid in een context waarin adoptie en identiteit altijd voelbaar aanwezig waren. Met een geadopteerde moeder en zelf een gemengde achtergrond, heb ook ik ervaringen gekend die herkenbaar zijn voor veel mensen van kleur — over zichtbaarheid, anders-zijn en je plaats vinden in de samenleving.
Maatschappelijke betrokkenheid loopt als een rode draad door mijn parcours. Eerder deed ik ervaring op als begeleider van vluchtelingen en werkte ik rond thema’s als migratie, asiel en digitale inclusie. Na mijn afstuderen ging ik aan de slag als noodplanningscoördinator — een veelzijdige en boeiende functie waarin ik mijn energie en verantwoordelijkheid volop kwijt kan.
Viona
"De zoektocht naar de roots van mijn mama is altijd op de achtergrond blijven meespelen. Het is een verhaal dat me diep raakt en waarin ik me emotioneel verbonden voel. Die zoektocht laat me niet los en blijft als een stille onderstroom aanwezig, met het gevoel dat er nog iets essentieels te ontdekken valt."
Samen over de grens
Tijdens het scrollen op deze pagina heb je al wat meer over ons als individu kunnen lezen. Maar hoe we uiteindelijk tot het oprichten van Over de grens zijn gekomen, is misschien nog niet helemaal duidelijk. Dat verhaal lichten we hieronder graag toe.
Onze eerste zoektochten verliepen vaak in combinatie met vakantie: rondtrekken, toeristische plekken bezoeken en aan het begin of einde van de vakantie proberen sporen te vinden. Het zoeken voelde als een bijzaak van de reis, terwijl de tijdsdruk ons vaak in de weg zat.
Maar naarmate de jaren verstreken, groeide bij Ineke de nood om écht iets te vinden. We beseften dat we een andere aanpak nodig hadden: een reis die volledig in het teken stond van zoeken, zonder haast. We begonnen met een grondige voorbereiding, spraken met mensen die eerder een rootsreis maakten en merkten al snel dat iedereen wel tips had, maar dat er zelden een duidelijk plan was. Tijdens het zoeken word je namelijk vaak van het kastje naar de muur gestuurd, een ervaring die ons ook al duidelijk was geworden. Dat zette ons aan het denken: hoe konden we meer flexibiliteit inbouwen, zonder steeds het gevoel te hebben te moeten hollen?
Toen we deze aanpak zelf toepasten, ontdekten we gaandeweg wat écht werkte en waar nog ruimte was voor verbetering. Na onze terugkeer deelden we onze ervaring met enkele mensen uit de adoptiewereld — ervaren stemmen die onze aanpak waardeerden en bevestigden hoe waardevol onze opgebouwde kennis kon zijn voor anderen. Het besef groeide dat wat wij hadden geleerd, ook anderen kon helpen. Zo ontstond het idee voor Over de grens.
De naam Over de grens draagt voor ons een dubbele betekenis. Enerzijds verwijst het naar het letterlijk oversteken van landsgrenzen tijdens een zoektocht, maar anderzijds ook naar het bewandelen van persoonlijke grenzen — of het omgaan met momenten waarop anderen die grenzen overschrijden. Adoptie raakt aan diepe en vaak complexe lagen in iemands leven, en precies die gelaagdheid willen we zichtbaar maken met de naam van onze organisatie:


